Gökçeada 2009, bir ceviz bahçesi macerası
Bir dostumun önerisiyle haftasonu kaçamağı tarzında bir Gökçeada gezisi yaptık. Adayı gezdik, balığa çıktık, kafa dinledik ve bir de arsa baktık.
Ceviz yetiştirme konusunda son bir senedir araştırma/soruşturma yapıyorum. İleride hem dinlenmelik hem de yıllık ufak da olsa bir gelir kaynağı olması için bu işi yapmayı düşünüyorum.
Açıkçası bilişim sektöründeki kariyerimden umutlu değilim. Daha doğrusu Türkiye’nin bilişim sektörü projesiyonundan çok umutlu değilim.
Gelibolu Kabatepe’den bindiğimiz feribotla yaklaşık bir buçuk saatte adaya ulaştık.
Yenibademli köyünde Adem Baba Pansiyonu‘na misafir olduk.
Ertesi gün ada gezitisi yaptık. Gökçeada ağaçlık değil ancak gayet güzel bir doğası var.
Özellikle de denizi çok güzel. Kefaloz, Laz koyu, Uğurlu, Gizli liman hepsini gezdik. Uğurlu iskelesinde melanurlara attıksak da pek başarılı olamadık.
- Kefaloz’da çok güzel yeni bir tesis yapılmış. Buradaki tuz gölünde rüzgar sörfü yapılıyor.
- Laz koyu sessiz, pırıl pırıl.
- Gizli liman ulaşılması zor ama çok güzel.
Ada merkezinde bir pastane var, dondurma yenmesi özellikle de incirlisinin denemesi şart olan bir yer.
Adem Baba’nın bir bahçesi var, olmayan yok. Domates, salatalık, kabak, mısır, kavun, karpuz…
Akşam saatlerinde hava kalınca Adem Baba’yla beraber balığa çıktık; mercan, kolyoz, panos, uskumru nasipte varmış. Pansiyona geri dönünce Adem Baba tavada bir güzel pişirdi, yanında kaşarlı karides ve tabii ki güzel sohbetlerle geceyi bitirdik.
Ertesi sabah saat 5′te tekrar denize açıldık. Gün doğumunu seyretmek bile herşeye değer. Sadece kolyoz alabildik, sadece dediğim altı kasa!
Pansiyona geri döndük, kahvaltımızı yaptıktan sonra istirahat.
Her güzel şeyin olduğu gibi bu gezintinin de bir sonunun olduğu gerçeğiyle dönüş için feribota binince yüzleştim. Sonrası İstanbul…
