Nevertheless, letting through Israel’s must-alive respire channels in Turkey doesn’t mean anything at all but his subtle interest. Does he really in gasp for cutting these veins off?

Like an actor, he is quite well performing this role. While mourning for victims, he is not to fail to do his fellowship with killers.

In Middle East, put on play Turkey-Israel conflict is nothing dreamed more than dressing Turkey up for new philanthropic appearance.

It’s not so difficult to see the big picture.

For those who don’t want to see it, enjoy the show.

* * *

Başbakan yalnızca iç politikaya yönelik ve aynı zamanda da Arap dünyasına hoş gelecek sözler söylüyor ekranlarda.

Ancak Türkiye’deki İsrail’i besleyen candamarları konusunda bir şey yapmıyor. Yapar mı sizce?

Her zamanki gibi iyi bir tiyatro oyuncusu edasıyla bir taraftan kuzuyla beraber ağlıyor diğer taraftan kurtla beraber parçalıyor.

Ortadoğu’da ‘iyi polis’ rolünü yüklenmiş bir Türkiye’nin ‘kötü polis’ İsrail’e karşı daha inandırıcı olması için bu senaryo icra ediliyor.

Büyük resmi görmek çok zor değil.

Görmek istemeyenler için mecara tadında bir film var sahnede, iyi seyirler.

Günlerdir gelişen olaylar zinciri neticesinde ‘devlet krizi’ bile çıktı.

Konuyu ve gelişmeleri az çok herkes bildiği için bu kısımlara çok girmeyeceğim.

Peki asıl neden neydi?

Gerçekten başsavcı bir cemaat yapılanması hakkında yürüttüğü araştırma nedeniyle mi cezalandırılıyordu?

Hayır, gerçekler şunlar:

• AKP, olayın cemaat üzerine giden bir başsavcının kendileri tarafından cezalandırlıyormuş görüntüsünden memnun.
• AKP, olayın Ergenekon davası vb. konularla ilişkilendirilmesinden ve siyasi bir olaya dönüşmesinden memnun. Bu sayede konunun aslı hiç araştırılmıyor, çünkü tribünler dolu, herkes maça odaklanmış durumda.
• AKP, olayın bir yüksek yargı çatışmasına dönüşmesinden memnun. Çünkü AKP-Asker, AKP-Yargı, AKP-AdınıSenSöyle tartışmalarının hepsinde mağdur, mazlum rolünü kimselere kaptırmıyor. Bu süreçlerde basın yoluyla sürekli kurumlar yıpratılıyor.

Olayın gerçek sebebi ne olabilir?

Erzincan altın, gümüş ve diğer değerli metal varlıkları açısından çok zengin bir bölge. Sadece altın rezervinin ilk yapılan çalışmalarda bugünkü değerle 3milyar dolar (yaklaşık 80 ton) olduğu söyleniyor. Bu rakam uzmanlara göre ancak devede kulak.

Erzincan’ın İliç ilçesinde altın madeni ruhsatı alan şirket tahmin edin kim?

Sürpriz yok: Çalık Maden.

Hani Holding’inin genel müdürü var ya, Başbakan’ın damadı. İşte o şirket.

Ortağı kim?

Sürpriz yok: Anatolia Minerals.

İsmi Anatolia Minerals ama bir Kanada şirketi. İlginç değil mi? Kanada şirketinin adı Anadolu Madencilik.

Ortakları kim dersek yine sürpriz yok: Ahmet Çalık. Artık Türkiye’de her taşın altında aynı ismi görmek mümküm.

Çalık Holding’in maden konusundaki stratejik ortağı Ahmet Çalık’ın da member of board’da olduğu AMDL grubu.  AMDL’nin açılımı Anatolian Minerals Development Limited.

Kim bu AMDL diye sorarsak karşımıza yine sürpriz olmayan bir global şirket çıkıyor: Rio Tinto.

Rio Tinto ismi yabancı değil, dünyada daha çok çevre katili olarak anılıyor. Kısaca Rio Tinto, 200 milyar dolarlık bir şirket, yaklaşık yarısının sahibi UK asıllı.

Ayrıca geçtiğimiz yıl Çin’de bu şirketin 5 yetkilisi  fesat ve casusluk suçlamasıyla (corruption and espionage) tutuklandı.

Rio Tinto’nun büyük hissedarı Rothschild ailesi. İşte bu da hiç sürpriz değil.

Rothschild ailesi 16. yüzyıldan beri avrupanın en köklü ailelerinden biri. Bankacılık ve finans piyasasında neredeyse her büyük şirketin ardında bu aileden biri var. Pek tabii ki Rothschild ailesi Musevi kökenli.

İki büyük dünya savaşını da bu ailenin çıkardığı söyleniyor. Şaka gibi ama gerçek.

Bu aile son 250 yıldır dünyanın en güçlü odağı, şu anki servetleri 10 triyon dolar civarında, yön verdikleri para büyüklüğü ise bunun en az iki katı. HSBC Bank, J.P.Morgan-Chase, De Beers, Rio Tinto, Aviva, Citigroup, Exxon-Mobil, Chevron…

Un Rothschild qui n’est pas riche, pas juif, pas philanthrope, pas banquier, pas travailleur et qui ne mène pas un certain train de vie, n’est pas un véritable Rothschild. (Edmond de Rothschild)

Bir Rothschild; zengin, musevi, banker ve hayata yön veren bir işadamı değilse, gerçek bir Rothschild değildir. (Edmond de Rothschild)

Yani bizim savcı yaş tahtaya basmış.

Savcının Çöpler köyündeki Çalık ve Anatolia Minerals ortaklığına ait Çukurdere Madencilik Şirketi konusunda yaptığı araştırmalar konuyu buralara getirdi.

Anlayacağınız bizim savcının tek suçu Erzincan’da görev yapıyor olması.

Konunun aslı şudur. Google arama motorunda “Ogün Samast” yazıp görsellerde arama yaparsanız ilk ulaşacağınız resim benim web sitemde kullanılan resimdir. Hack olayını gerçekleştirin arkadaş da bunu koymuş. Olay basit bir hotlinking olayıdır.

http://images.google.com/images?hl=en&source=hp&q=ogun%20samast&oq=&um=1&ie=UTF-8&sa=N&tab=wi

Konula uzaktan yakından alakam yoktur, aman olmasın zaten.

Bununla birlikte emniyet’ten arkadaşlar isterlerse ilgili log’ları da verebilirim, olayın gerçekleştiği saatteki erişim bilgilerini bulabilirler.

İletişim bilgilerim sitede mevcuttur.

Zannediyordum ki her şey güzel olacak.

Başvurumu yaptım, telefonumda mobil imza kullanmaya başlayacağım günleri hayal ediyordum.

Sonra bir gün bana yeni bir SIM kartı geldi, hem de 128K. Bunu 1-2 saat içinde telefonunuza takın şeklinde bir SMS geldi. Taktım, takmaz olaydım.

İşlem sonucunda mobil imzanın açılıp açılmadığını görmek için Yapı Kredi Internet şubesine girdim. SIM kart değiştiği için Yapı Kredi Internet şubesine giriş yapamayacağımı, Akıllı SMS için SIM kart onayı almam gerektiğini öğrendim.

Telefon bankacılığını aradım, 444 0 444. Bu işlemi ancak Yapı Kredi ATM’lerinden yapabiliyormuşum. Gittim, ancak ATM bu işlemi yapmıyordu.

Diğer yandan Mobil Imza da açılmadı, 3 defa Turkcell iletişim merkezine gittim, yapamadılar. Ekranları donuyordu ya da işlem beklemedeydi.

Bankaya girip müşteri temsilcisine konuyu anlattım. Yanlış anladı, Internet Bankacılığı bilgilerimi sıfırladı.

İşyerine geri dönüp tekrar telefonla 444 0 444, Yapı Kredi Telefon Bankacılığı’nı, aradım. Başımdan geçen olayları tekrar anlattım, beni tekrar ATM’ye yönlendirdi.

Bu sırada Internet şubesi girişindeki yeni şifre alma adımlarını izledim, güvenlik işlemlerini tamamladım. Cep telefonuma şifre gelmesini bekledim. Bir umut işte. Ama gelmedi.

Tekrar telefonla 444 0 444, Yapı Kredi Telefon Bankacılığı’nı, aradım. Başımdan geçen olayları tekrar tekrar anlattım, müşteri temsilcisi beni telefonda bekletip, ‘daha teknik’ birine sordu. En sonunda beni o ‘daha teknik’ hanıma da bağladı.

Karşımdaki ‘daha teknik’ kişi işlem yaptığım ATM’nin versiyonunun bu işlem için uygun olmadığını başka bir ATM’de tekrar denemem gerektiğini ısrarla anlattı.

Ancak ben Bilgisayar Mühendisi olduğumu, kullandığım ATM’de bu prosedürün menüde var olduğu, prosedürü takip ettiğimi ve option list’e ulaşabildiğimi, seçim yaptığımı, bir sonraki adımda şifre teyidi yapabildiğimi, sonucun başarısız olduğunu anlattım.

ATM’de arıza olduğunu, o an geçici bir teknik sorundan dolayı kayıtlara ulaşamamış olabileceğini söyledi. Ama ben biliyordum ki, bunlar aynı veritabanına bağlanır, aynı sonuçları ekrana getirirler. Karşımdaki ‘daha teknik’ kişi bunu kabul etmiyordu.

Israrla, telefondaki ‘daha teknik’ kişi başka bir ATM’de tekrar denemem gerektiğini yineledi. Versiyonu yeni bir ATM bulmam gerekiyormuş.

“Ulan kapı kapı gezip ATM’lere versiyonunu mu soracağım ben!” dedim içimden.

Bir de utanmadan halan bana olduğum yere en yakın ATM’lerin listesini saymaya başladı.

Şunu demek çok mu zor?

Biz bir sistem tasarladık ama sizin olduğunuz durum için sistemde açık nokta oluşmuş, bir çözüm yok, hata yapmışız. Düzeltip sizi arayalım.

Telefondaki hanım’a en son dedim ki: Bu üç ATM’yi dolaştıktan sonra hala aynı noktadaysak bir kaldırım taşı söküp ATM’yi kırabilir miyim?

Duymamazlıktan geldi ‘daha teknik’ kişi, teşekkür edip kapattım.

Şimdi ben ne yapayım, derdimi kime anlatayım?

Ceviz yetiştirme konusunda son bir senedir araştırma/soruşturma yapıyorum. İleride hem dinlenmelik hem de yıllık ufak da olsa bir gelir kaynağı olması için bu işi yapmayı düşünüyorum.

Açıkçası bilişim sektöründeki kariyerimden umutlu değilim. Daha doğrusu Türkiye’nin bilişim sektörü projesiyonundan çok umutlu değilim.

Gelibolu Kabatepe’den bindiğimiz feribotla yaklaşık bir buçuk saatte adaya ulaştık.

Yenibademli köyünde Adem Baba Pansiyonu‘na misafir olduk.

Ertesi gün ada gezitisi yaptık. Gökçeada ağaçlık değil ancak gayet güzel bir doğası var.

Özellikle de denizi çok güzel. Kefaloz, Laz koyu, Uğurlu, Gizli liman hepsini gezdik. Uğurlu iskelesinde melanurlara attıksak da pek başarılı olamadık.

• Kefaloz’da çok güzel yeni bir tesis yapılmış. Buradaki tuz gölünde rüzgar sörfü yapılıyor.
• Laz koyu sessiz, pırıl pırıl.
• Gizli liman ulaşılması zor ama çok güzel.

Ada merkezinde bir pastane var, dondurma yenmesi özellikle de incirlisinin denemesi şart olan bir yer.

Adem Baba’nın bir bahçesi var, olmayan yok. Domates, salatalık, kabak, mısır, kavun, karpuz…

Akşam saatlerinde hava kalınca Adem Baba’yla beraber balığa çıktık; mercan, kolyoz, panos, uskumru nasipte varmış. Pansiyona geri dönünce Adem Baba tavada bir güzel pişirdi, yanında kaşarlı karides ve tabii ki güzel sohbetlerle geceyi bitirdik.

Ertesi sabah saat 5′te tekrar denize açıldık. Gün doğumunu seyretmek bile herşeye değer. Sadece kolyoz alabildik, sadece dediğim altı kasa!

Pansiyona geri döndük, kahvaltımızı yaptıktan sonra istirahat.

Her güzel şeyin olduğu gibi bu gezintinin de bir sonunun olduğu gerçeğiyle dönüş için feribota binince yüzleştim. Sonrası İstanbul…

Gökçeada 2009 resimleri

This site may harm your computer. 

ibaresi çıkıyor.

Peki ne oldu?

Yanıtı Google Blog’da : http://googleblog.blogspot.com/2009/01/this-site-may-harm-your-computer-on.html 

 What happened? Very simply, human error.

Unfortunately (and here’s the human error), the URL of ‘/’ was mistakenly checked in as a value to the file and ‘/’ expands to all URLs. Fortunately, our on-call site reliability team found the problem quickly and reverted the file.

Peki ne oldu? Çok basit: insan hatası.

Malesef, Google’ın zararlı URL’leri sakladığı dosyada ‘/’ URL’i yanlışlıkla seçilmiş ki bu bütün URL’leri kapsıyor. Neyseki, site güvenilirlik ekibimiz sorunu hemen buldu ve düzeltti.

Genellikle de HepsiBurada.com’u tercih ediyorum.

En sonra 18.01.2009 tarihinde bir siparişim oldu.  Ürün cep telefonu, yani bulunmayacak şey değil.

Normalde 3 işgünü içinde tedarik edip kargoyu çıkarmaları gerekiyor. Sitede de bu şekilde belirtilmiş.

Aradan 5 gün geçti, müşteri hizmetlerine yazdım. “Kusra bakmayın, 2 işgünü içinde tedarik ediyoruz” şeklinde yanıt geldi.

Neyse 2 gün daha bekledim.

Dün bir eposta aldım. Aynen yazıyorum.

Sn MUSTAFA KUTSAL AY,

Siparişinizdeki gecikmeden dolayı hesabınıza siparişinizdeki geciken ürünlerin puanı olan 27.540 ekstra puan eklenmiştir.Kazandığınız puanları 25.02.2009 “den itibaren hediye çekine dönüştürebilir ve siparişlerinizde kullanabilirsiniz.Siparişinizdeki gecikme nedeniyle tekrar özür dileriz.

Puanlarınızı görmek için tıklayınızç

Bu epostayı alınca benim ruh dünyamda şöyle bir yansıma oluştu.

Beni niye oyalıyorsun lan! Adam gibi stok tutsana, parasını vermişim, ürünü göndersene!

Aç köpek miyim lan ben. Bana puan verecekmiş…

Verecem ben sana puanı.

Bunun üzerine siparişimi iptal ettim ve hepsiburada.com ‘u asla bir daha kullanmayacağıma dair bir ileti gönderdim.

Zaten piyasadan yüksek satış yapan bir site, tek beklentim var. Zamanında ürünün gönderilmesi. 

Hadi bakalım ‘eşşek’lerden birini kaybettiniz, sıra geri kalanlarda…

• Boş taksinin arkasında, dolu taksinin önünde durulmaz.
  Boş taksi yavaş gider, hiç beklenmedik yerde, zınk diye durur. Dikkat ederseniz bu nedenle bütün taksilerin arka tamponları kırıktır.
  Sürekli olarak sağ şeridi işgal ederler, iki şerit yolları kapatırken, arkalarında biriken araçların oluşturduğu stresten bağımsız olarak sigara içer ve umursamaz gözlerle müşteri beklerler.
• Hatlı minibüse şaka yapılmaz.
  Mümkün olduğunca arkasında durulmaz.
  Eğer iki şerit sıkışık ilerleyen bir yoldaysanız, sağ yanınızda minibüs varsa ve önünde yolu kapatan bir araç varsa muhtemelen üzerinize kıracak ve sizi sıkıştıracaktır. Ya bir an önce kafa çıkarın ya da bırakın geçsin.
• Sarı dolmuş (Ford serisi) İstanbul trafiğindeki en tehlikeli yaratıktır.
  Asla ve asla şaka olmaz.
  Anormal süratlerle dehşet saçmalarına Taksim-Bakırköy hattında ya da Bağdat caddesinde rastlayabilirsiniz.
  Hafta sonu gece geç saatte Taksim’den Florya’ya gitmek üzere binildiğinde, varana kadar hayatınızı gözlerinizin önünden film şeridi gibi akıtan, size coşkun anlar yaşatan bir araçtır.
• Halk otobüsleri genelde ağır aksak usûlde seyreden araçlardır.
  500 serisi olanları dışında zararlı değillerdir.
• Hafif ticari araçlar
• Servis araçları

5 yıldır taş üstünde taş kalmadı.

Gözyaşı kana karıştı.

Hepsinin suçlusu Bush!

Yerseniz…

* * *

Medyaya malzeme oldu, vaziyeti toparlama çalışması başladı.

At kafasına bir potin, tamam!

Gazeteci arkadaşımızın artık canına yetmiş, herhalde sabır taşlarını çatlatmış, şeytana fırlatmış taşı.

Helal olsun!

* * *

Irak’ta bir direniş var.

Terörist diyorlar ya hani? Vatanını, toprağını, canını, namusunu sömürgeci işgalci Amerikan postalından korumak isteyenler için.

Hatırladınız mı?

Hatırlamadıysanız, ben hatırlatayım.

Bundan yaklaşık bir asır önce Anadolu da işgal edilmişti. İstanbul Hükümeti fermanlar çıkarmış, Şeyhülislam’dan fetvalar alınmıştı: ”Anadolu’da terörist bazı oluşumlar var. Halkı isyana teşvik ediyor, işgal güçlerine zorluk çıkarıyor.”

Evet, evet. Hatırladınız.

Atatürk’ten bahsediyorum. Kuvva-ı Milliye’den ve Müdafaa-i Hukuk’tan bahsediyorum. Bağımsızlıkları için direnen ve sonunda işgalcileri yurtlarından çıkaranlardan bahsediyorum.

Yok hala diyorsanız “Ne alakası var?”, bir şey demiyorum.

* * *

Artık Obama var.

Change, Can You Believe In? 

Göreceğiz bakalım; kepçe kulaklı, well done kıvamlı yeni ”Kunta Kinte” USA’in imajını toplayabilecek mi?

‘Ot’sanız size göre yanıt: “Evet”

Bana göre ‘same shit different day‘.

Boşverin, Amerika’lılar hep başarılıdır bu konuda.

Bu yıl 8 senedir kurban kesiyor oluyorum.

İlk kurbanımı da 2000′de kesmiştim. Diğer bir deyişle ’99 depreminden sonra her yıl kesiyorum artık.

Son 3-4 senedir de ‘bizzat’ kendim kesiyorum.

Allah kabul etsin diyelim…

* * *

Malesef kurban kesim olayı bizim ülkemizde, özellikle de İstanbul’da, rezil bir manzara çıkarıyor ortaya.

Çöplüklerde, metrük binalarda, boş arazilerde moloz yığınları arasında kovalanan eziyet edilen hayvanlar, pislik içinde hunharca boğazlama görüntüleri…

Bu görüntülerin bir ibadete ait olduğundan emin değilim açıkçası, daha fazlasını söylemeye gerek yok.

* * *

Ben nasıl kesiyorum?

Gözlerine mendili bağladım ve hayvanı yatırdıktan sonra sakinleşmesini bekledim. Bu sırada teşrik tebirlerini okudum.

Bıçak gayet keskindi.

Boğaz üzerinde doğru yeri buldum. Hayvanın başını arkaya doğru gerdirdim.

Bir defada atardamarları kestim.

Kanın sonuna kadar akmasını ve hayvanın kan kaybından ölmesini bekledim.

Omuriliği kestim ve hayvanın tam hareketsiz kalmasından sonra başını ayırdım.

İnsan olamamışlar nasıl kesiyor?

Hayvanı eziyet ederek kesmeye götürüyorlar. Korkudan kalbi küt küt eden hayvancığın başında bir dakika bile beklemeden davranıyorlar.

Kanlı, pis, kör bıçaklarla kesim yapıyorlar.

Doğru yeri bulamadıkları için defalarca boğazı kesmeye çalışıp hayvanın canını iyice yakıyorlar.

Daha hayvan canlı iken, boğazından kan boşalırken, boynunu kırıyorlar.

* * *

Her yıl olduğu gibi yine bazı insanlar, sözde insancıllar, “kurban kesme” olayını barbarlıkmış gibi göstermeye çalışıyorlar.

Hatta batılılar açıkça kurban kesen müslümanları aşağılıyorlar. Ancak benim bildiğim kadarıyla şimdiye kadar hiçbir memeli hayvanın soyu kurban kesimi nedeniyle tükenmedi. Buna rağmen aşağılık ve açgözlü batı uygarlığı; her geçen gün canlı türlerinin sayısının azalmasına ve dünyanın daha da kirlenmesine neden oluyor.

Doğanın kanunu gayet açık: İnsan besin zincirinin en üstünde ve bu hayvanlar bizim beslenmemiz için var.

Dinin gereği de öyle: Kurban kesmek Allah’a karşı bir kulluk gösterisi, bir boyun eğme ve itaat etme ibadeti.